Categorie: Geen categorie

Toen ik onlangs een essay las over vrouwen die bewust kiezen voor een leven zonder partner, bleef één gedachte hangen: misschien gaat het helemaal niet over mannen. Misschien gaat het over vrijheid.

Dat klinkt provocerend, en ik denk dat het de kern raakt van een maatschappelijke ontwikkeling die steeds zichtbaarder wordt.
Jarenlang was de ‘succesformule’ helder. Je werd verliefd, ging samenwonen, kreeg misschien kinderen en bouwde samen een toekomst op. Voor veel mensen is dat nog steeds een prachtige weg. En het is niet langer de enige.
Steeds meer vrouwen ontdekken dat een gelukkig leven ook mogelijk is zonder romantische relatie. Niet omdat ze verbitterd zijn. Niet omdat ze mannen haten. En ook niet omdat ze de liefde hebben afgezworen. Ze kiezen simpelweg niet meer automatisch voor een relatie als die meer kost dan het oplevert.

Dat vind ik een interessante verschuiving.

Waar relaties vroeger vaak een economische noodzaak waren, zijn ze nu veel vaker een bewuste keuze. Vrouwen zijn financieel zelfstandiger dan ooit, bouwen hun eigen carrière op, onderhouden sterke vriendschappen en kunnen prima een zelfstandig leven leiden. Daardoor verandert ook de vraag die ze zichzelf stellen.

Niet meer: “Hoe vind ik een partner?”
Maar: “Voegt een partner daadwerkelijk iets toe aan mijn leven?”

Dat is een wezenlijk andere vraag.
Tegelijkertijd schuurt er iets.
Ondanks alle vooruitgang blijkt uit onderzoeken dat vrouwen nog altijd vaker de onzichtbare taken op zich nemen: het plannen, organiseren, onthouden, zorgen en emotioneel ondersteunen. Dat werk zie je nauwelijks, en het kost wel energie. Het is vaak niet één grote ergernis die relaties onder druk zet, maar juist de optelsom van tientallen kleine dingen.
Wie regelt de verjaardagen?
Wie maakt de afspraak bij de tandarts?
Wie merkt dat de voorraad wasmiddel bijna op is?
Wie voelt aan dat een kind ergens mee zit?
Het zijn geen spectaculaire taken, en ze vragen voortdurend mentale ruimte.

Misschien is dat wel de reden waarom sommige vrouwen ervaren dat alleen wonen minder druk geeft dan samen wonen. Niet omdat alleen zijn makkelijk is, integendeel. Zelf alles dragen kan zwaar zijn. En er zit ook een bepaalde rust in volledige autonomie. Geen onderhandelingen. Geen verwachtingen. Geen terugkerende discussies over wie wat doet.
Dat betekent overigens niet dat relaties achterhaald zijn. Integendeel.
Juist omdat mensen tegenwoordig prima alleen kunnen leven, worden relaties misschien wel mooier dan ooit. Niet gebaseerd op afhankelijkheid, en wel op wederzijdse meerwaarde. Niet omdat je elkaar nodig hebt om te overleven, maar omdat je elkaars leven verrijkt.

Dat vraagt wel iets van beide partners.

Een moderne relatie draait niet alleen om liefde, en ook om gelijkwaardigheid. Om verantwoordelijkheid nemen. Om emotionele volwassenheid. Om nieuwsgierig blijven naar elkaar. En misschien wel het belangrijkste: blijven investeren, ook als de verliefdheid allang plaats heeft gemaakt voor het gewone leven.
De vraag is daarom niet of vrouwen mannen nog nodig hebben.
De interessantere vraag is misschien: hoe zorgen we ervoor dat relaties voor beide partners een plek blijven waar ze energie van krijgen in plaats van verliezen?

Want uiteindelijk zou een relatie geen verplichting moeten zijn.
Het mag juist een verrijking zijn.

En als dat niet zo is, is kiezen voor jezelf misschien helemaal geen nederlaag, en juist een teken dat je weet wat je waard bent.

Steeds meer mensen worstelen met hun relaties. Verbinding lijkt moeilijker te worden, terwijl eenzaamheid juist toeneemt. Relaties die ooit vol liefde begonnen, veranderen soms in een voortdurende strijd van misverstanden, verwijten en afstand.
Misschien komt dat niet doordat we te verschillend zijn, maar juist doordat we onvoldoende begrijpen hoe die verschillen werken.

We verlangen allemaal naar hetzelfde

Onder alle conflicten, frustraties en discussies schuilt vaak dezelfde behoefte: veiligheid.
Vrijwel iedereen draagt ervaringen uit het verleden met zich mee. Pijn, afwijzing, verlies of onvervulde behoeften uit onze jeugd kunnen onbewust invloed hebben op hoe we liefhebben, communiceren en reageren binnen een relatie.
Dat zogenaamde “innerlijke kind” verlangt naar verbinding, erkenning en geborgenheid.
Daarin lijken mannen en vrouwen sterk op elkaar.

Het verschil zit in de weg naar veiligheid

Hoewel de behoefte hetzelfde is, ervaren mannen en vrouwen veiligheid vaak op een andere manier.
Veel mannen voelen zich veilig door fysiek contact. Een aanraking, een knuffel, intimiteit of seksualiteit kan voor hen een belangrijke manier zijn om verbinding te ervaren. Via die fysieke nabijheid openen zij zich vaak makkelijker emotioneel.
Veel vrouwen voelen zich juist veilig door emotionele verbinding. Aandacht, aanwezigheid, betrokkenheid en oprechte gesprekken geven haar het gevoel gezien en gedragen te worden. Vanuit die emotionele veiligheid ontstaat vervolgens ruimte voor fysieke intimiteit.
Geen van beide manieren is beter of slechter. Ze zijn simpelweg verschillend.

De vicieuze cirkel die veel koppels niet herkennen

Wanneer een vrouw zich emotioneel niet veilig voelt, trekt zij zich vaak fysiek terug. Intimiteit verdwijnt, aanraking wordt minder vanzelfsprekend en verlangen neemt af.
Wanneer een man zich niet veilig voelt, sluit hij zich juist vaker emotioneel af. Hij praat minder, trekt zich terug in zichzelf of lijkt afstandelijk aanwezig.
Het gevolg?
Beide partners missen precies datgene wat zij nodig hebben om zich weer veilig te voelen.
De vrouw mist emotionele aanwezigheid.
De man mist fysieke verbinding.
Zo ontstaat een negatieve spiraal waarin beide partners zich afgewezen voelen, terwijl ze in werkelijkheid allebei verlangen naar meer verbinding.

We vragen elkaar vaak iets te zijn wat we niet zijn

Vrouwen zeggen regelmatig: “Waarom praat hij niet meer over zijn gevoelens?”
Mannen zeggen regelmatig: “Waarom zegt ze niet gewoon wat ze wil?”
En achter deze frustraties schuilt vaak een dieper misverstand.
We trachten de ander soms te laten functioneren zoals wijzelf functioneren.
Daardoor vergeten we dat de ander de wereld mogelijk op een fundamenteel andere manier beleeft.

Waarom kennis van masculiniteit en femininiteit belangrijk is

Wanneer de termen masculiniteit en femininiteit voorbij komen, ontstaan er vaak direct discussies. Veel mensen koppelen deze begrippen aan stereotypes, maatschappelijke rollen of extreme voorbeelden op sociale media.
En in essentie gaan deze begrippen niet over hoe een man of vrouw “hoort” te zijn.
Ze beschrijven verschillende energieën, behoeften en manieren waarop mensen omgaan met verbinding, stress, communicatie en emotionele veiligheid.
Juist wanneer we begrijpen hoe onze eigen patronen werken, krijgen we inzicht in onze reacties, verlangens en keuzes binnen relaties.
Niet om elkaar in hokjes te plaatsen, maar om elkaar beter te begrijpen.

De uitnodiging

Voordat je naar je partner wijst, kijk eens eerlijk naar jezelf.
Waar voel jij je onveilig?
Hoe reageer jij wanneer je gekwetst wordt?
Trek jij je terug, ga je vechten, sluit je je af of zoek je juist bevestiging?
Hoe beter je jouw eigen patronen leert herkennen, hoe groter de kans dat je ook de patronen van de ander gaat begrijpen.

En misschien begint een gezonde relatie niet bij het veranderen van je partner, en wel bij het begrijpen van jezelf én van elkaar.

Wetenschappers beginnen nu te begrijpen wat mysteriescholen door de eeuwen heen hebben onderwezen. De fysieke realiteit is een hologram dat onze gedachten en overtuigingen als een spiegel naar ons terugkaatst, en alles daarin bestaat uit energie die op een specifieke frequentie trilt.

Alle oude religies stellen in hun scheppingsverhalen op de een of andere manier dat het universum door geluid is ontstaan, en dat alles voortdurend in beweging en vibratie is — van de uitgestrekte sterrenstelsels tot de kleinste subatomaire deeltjes. Alles trilt, en alle trillende dingen zijn met elkaar verbonden en beïnvloeden elkaar.

Resonantie is het vermogen van dingen of objecten om iets anders te laten meetrillen. Met andere woorden: Ons vermogen om te resoneren is ons vermogen om af te stemmen op — en daarmee een frequentie in onszelf te spiegelen en te versterken. Net zoals je afstemt op een radiostation en meezingt met het lied dat wordt afgespeeld.

De vraag is of we ons bewust zijn van — en bewust kiezen voor — de frequenties die ons beïnvloeden?

Het antwoord op deze vraag bepaalt of we een gelukkig, gezond en overvloedig leven leiden of niet.

De natuur en het universum zijn in hun kern harmonieus, en onze natuurlijke staat is een staat van welbevinden, vrede en harmonie. We kunnen er echter voor kiezen om deze staat te verlaten en ervaringen met een lagere vibratie te creëren door ons te richten op — en zo negatieve gedachten en beperkende overtuigingen te “verharden” in onze fysieke realiteit — en deze overtuigingen als echt en waar te ervaren. Hetzelfde geldt echter voor gedachten, gevoelens en emoties met een hogere vibratie, zoals liefde, acceptatie, dankbaarheid, vreugde en enthousiasme. Ons vermogen om bewust een hogere vibratietoestand te kiezen en te behouden, stelt ons in staat een positieve versie van de realiteit te creëren en een leven vol magie, liefde, vreugde en overvloed te leiden.

De mensheid maakt momenteel een verschuiving in bewustzijn door: van een laag vibrerende, dichte en beperkte kijk gebaseerd op het idee van afscheiding, naar een hogere, meer uitgebreide, minder dichte en lichtere expressie gebaseerd op het concept van eenheid. Dit is een cruciaal onderdeel van de evolutie van het menselijk bewustzijn en kan veel verwarring, chaos en angst veroorzaken, omdat oude structuren instorten — een oude wereld sterft terwijl een nieuwe wordt geboren. De Nieuwe Aarde die voor ons ligt, vraagt dat we anders denken en handelen.

Afstemming is de sleutel om te navigeren door de mist en het lawaai dat ontstaat terwijl oude structuren instorten. Ons hart kent de weg, onze intuïtie kan ons leiden en ons enthousiasme kan dienen als kompas dat ons richting het magnetische noorden van onze zielsverlangens stuurt.

Als we onszelf en ons lichaam afstemmen op frequenties en trillingen die kosmische, goddelijke harmonie en orde vertegenwoordigen, keren we terug naar onze natuurlijke staat van harmonische resonantie.

Bij Nexus Amor en Happynings streven we ernaar tools en technologieën aan te bieden die je ondersteunen weer in afstemming te komen, innerlijke begeleiding en wijsheid te ontvangen, en je te versterken zodat je een bewuste schepper wordt en de realiteit creëert die je wenst.

Heb je ooit geprobeerd een verandering in je leven aan te brengen – één die positief, verrijkend en constructief is – en ben je tegen je eigen zelfvernietigende gedrag aangelopen?

Misschien besloot je te gaan sporten, goed te eten of beter te slapen, en voelde je je toch gedwongen om te handelen op een manier die die doelen saboteerde. Of je hebt dingen uitgesteld, verschoven en vermeden waarvan je wist dat ze je leven beter zouden maken, totdat je vastliep, het opgaf of de behoefte voelde om een ​​pauze te nemen.

In de gedragspsychologie noemen we dit fenomeen ‘weerstand’.

Weerstand is een inherent kenmerk van verandering. Het is een obstakel waar we waarschijnlijk mee te maken krijgen, of de gewenste verandering nu klein is (zoals het drinken van een extra glas water in de ochtend) of groot (zoals stoppen met roken of een nieuwe baan beginnen).

Ondanks de gemeenschappelijke aard blijft weerstand veel van onze inspanningen om te veranderen verrassen, frustreren en verwarren. Als er niets aan wordt gedaan, kan weerstand het veranderingsproces niet alleen moeilijker maken dan nodig is, en kan het ook jouw goedbedoelde inspanningen saboteren en jou het gevoel geven dat je een mislukking bent.

Wat is weerstand precies? En wat kunnen we doen om weerstand te overwinnen?

In de eerste plaats is weerstand een psychologische reactie op verandering. Het is als een zelfbeschermingsmechanisme waarbij we ons verzetten tegen de verandering of strijden tegen onze gewenste gedragsverandering. Weerstand betekent dat we, ondanks dat we zeer gemotiveerd zijn met de beste bedoelingen, die verandering op psychologisch niveau bestrijden.

Om het proces moeilijker te maken, zijn we ons mogelijk niet bewust van onze weerstand, omdat deze op een onbewust niveau plaatsvindt. Voor veel mensen kan weerstand voelen als een interne strijd tussen twee delen van onszelf: een deel dat openlijk wil veranderen en een deel dat er heimelijk tegen vecht. Deze heimelijke weerstand kan aanvoelen als een innerlijke rebel (of als een vervelende peuter die voortdurend ‘nee’ zegt).

Naast de psychologische reactie kan weerstand ook een fysiologische reactie zijn. Omdat het veranderingsproces extra inspanning, energie en hersenkracht vergt, kan weerstand fysieke gevoelens van ongemak veroorzaken, zoals vermoeidheid, lethargie en vertraagde bewegingspatronen.

Wanneer we de psychologische en fysiologische componenten van weerstand bij elkaar optellen, zien we vaak gedrags- en emotionele toestanden zoals:
– Uitstel
– Tijd verspillen
– Smoesjes verzinnen
– Vermijding
– Afleiding
– Vertraging
– Perfectionisme
– Traagheid en het gevoel vast te zitten
– Overdenken of verlamming door analyse
– Zelfsabotage
– Lage motivatie en humeur
– Een pauze nemen van verandering (ondanks dat je pas net begonnen bent)
– Opgeven of van de wagen vallen

We hebben allemaal wel eens weerstand tegen verandering ervaren. Ik heb het honderden – zo niet duizenden – keren gevoeld en herken veel van de bovenstaande gedragingen in mezelf en anderen. Zodoende is het aan jou om ‘weerstand’ om te buigen naar ‘weer-staan’.

Proces om weerstand te overwinnen:
Stap 1: Verwacht weerstand
Er zal zeker op een bepaald punt in het veranderingsproces weerstand optreden, dus het accepteren van die waarschijnlijkheid en het bewust zijn van de signalen is een grote eerste stap.
Maak een lijst van de soorten weerstand die je in het verleden hebt ervaren, zoals uitstelgedrag, zelfsabotage, overweldiging, vermoeidheid of de wens om op te geven. Houd die lijst bij de hand en zichtbaar, zodat wanneer je weerstand begint te voelen binnensluipen, je deze kunt opmerken en herkennen voor wat het is.

Stap 2: Bereid je voor op obstakels
De weerstand zal dramatisch toenemen als er onverwachte obstakels tegenkomen. Plan en bereid je daarom voor op zaken die de door jou gewenste verandering in de weg kunnen staan.
Als je bijvoorbeeld ’s ochtends als eerste wil beginnen met lopen, kunnen een paar obstakels die verandering mogelijk ontsporen. Het weer, late nachten, vroege werkvergaderingen, ziektes en de acties van anderen. Het plannen van deze obstakels – en het hebben van strategieën om ermee om te gaan – zal jouw weerstandsniveau aanzienlijk verminderen.

Stap 3: Onthoud jouw ‘Waarom’
Tijdens het veranderingsproces kan het gemakkelijk zijn om verdwaald te raken in de details of verstrikt te raken in de stroom van de drukte van het leven. We vergeten soms waarom we willen veranderen, waarom het belangrijk voor ons is en hoe het ons ten goede komt.
Om dit tegen te gaan, schrijf je de voordelen van verandering en de nadelen van niet veranderen op. Dit wordt jouw ‘waarom’ en is een dwingende reden om je door de hoogste niveaus van weerstand te loodsen. Plaats die dwingende reden ergens zichtbaar en herinner jezelf er vaak aan. Plak bijvoorbeeld een briefje op de koelkast, de deur van de voorraadkast of de badkamerspiegel, of maak er de screensaver van je smartphone van.

Probeer de onderstaande aanwijzingen te beantwoorden om jouw ‘waarom’ te bedenken:
– Wat gebeurt er als ik verander?
– Wat gebeurt er als ik niet verander?
– Wat gebeurt er niet als ik verander?
– Wat gebeurt er niet als ik niet verander?
– Hoe je weerstand kunt overwinnen (en kunt krijgen wat je wilt in het leven)

Stap 4: Bouw jouw ondersteuningsteam
Zoals we inmiddels weten, kan verandering lastig zijn. En als de weerstand toeslaat, kan het verleidelijk zijn om te proberen er zelf mee om te gaan. Het kan echter van onschatbare waarde zijn om de ervaring van verandering van anderen te benutten.
Bepaal dus, voordat je begint, wie jouw ondersteuningsnetwerk zal zijn: het kan een vertrouwde vriend, collega, online groep of persoonlijk team zijn. Gebruik dit ondersteuningsnetwerk om jouw problemen te delen, te brainstormen en van hun ervaringen te leren.

Stap 5: Leer en pas aan
Elke keer dat we weerstand tegenkomen, hebben we de mogelijkheid om ervan te leren. In plaats van gefrustreerd te raken door onze weerstand of te oordelen over onze capaciteiten, kunnen we het veranderingsproces gebruiken als een leerervaring.
Reflecteer en evalueer vaak – dit zal niet alleen het zelfbewustzijn van weerstandsgedrag vergroten, en het zal een betere planning mogelijk maken, de overweldiging verminderen en jouw gevoel van optimisme voor de toekomst vergroten.
Ben jij klaar om weerstand te overwinnen, te weer staan?
Verandering kan ingewikkeld aanvoelen. En de belangrijkste conclusie is dit: verwacht weerstand en maak er plannen voor.
Weerstand tegen verandering is normaal. Je zult het waarschijnlijk op een bepaald niveau ervaren als je probeert te veranderen, ongeacht hoe positief de beoogde verandering is. Probeer geen weerstand te bestrijden. Accepteer in plaats daarvan dat het zal gebeuren. Door weerstand te herkennen en te begrijpen waarom deze optreedt, kun je jouw energie richten op het bewerkstelligen van positieve veranderingen op de lange termijn.

En door wat tijd te besteden aan het nadenken over de potentiële obstakels, wegversperringen en belemmeringen die je tijdens het veranderingsproces kunt tegenkomen, kun je jouw weerstandsniveau verminderen, jouw kansen op succes vergroten – en daadwerkelijk weerstand overwinnen.

Verzet is niet nutteloos – het is een waardevol leermiddel. Gebruik het in jouw voordeel.
En maak van weerstand, weer staan!
Staan voor jezelf en voor wat écht belangrijk is om te transformeren op weg naar een leven van meer welbevinden.

Trauma is een woord dat soms beladen lijkt, en dat hoeft niet zo te zijn. Het ontstaat wanneer we momenten in ons leven hebben meegemaakt waarin we ons niet veilig en vertrouwd voelden, en we onze gevoelens en emoties niet konden uiten. Deze onverwerkte emoties worden opgeslagen en vastgehouden door ons lichaam.

Iedereen draagt op de een of andere manier trauma met zich mee, bewust of onbewust. Trauma kan variëren van grote gebeurtenissen tot kleine momenten die diepe indrukken achterlaten. Dat beïnvloedt de manier waarop we denken, voelen en handelen, soms zonder dat we ons hiervan bewust zijn. Het is belangrijk om te begrijpen dat het erkennen van trauma een belangrijke stap is naar genezing en groei. 

Het goede nieuws is dan ook dat we tegenwoordig de vaardigheden en technieken hebben om trauma’s te kunnen doorvoelen en vrij te laten. Jij hebt dus de keuze om bewust te werken aan het transformeren van oude wonden en ruimte te creëren voor een gezondere en gelukkige toekomst. 

Praat daarom over je trauma en vraag hulp wanneer je dit nodig hebt. Je hoeft dit namelijk niet alleen te doen. Door te begrijpen hoe trauma ons beïnvloedt, kunnen we bewuste keuzes maken om te genezen en gelukkiger te gaan leven.